Vorige week waren we naar Kuşadası.
Om samen met mijn schoonouders de verjaardag van Pınar te vieren.
Het was goed om er even tussenuit te zijn.
Geen kranten, geen mails, nauwelijks telefoon.
Veel wind, wat zon, nauwelijks regen.
Mooie baaien, indrukwekkende oude Griekse en Romeinse opgravingen.
Veel drukte vanwege de lokale en regionale verkiezingen.
Veel nieuwe indrukken.
Komt hier op dit weblog later vanzelf terug.
Woensdagochtend fietste ik na een werkbezoek aan het CJG-Crooswijk naar het stadhuis. Op mijn voice-mail diverse pogingen voor contact. Er was een vliegtuig gecrashed. De TK-1951 van Turkish Airlines. Bezorgde mensen vroegen zich af of wij daar in zaten of iets wisten van andere mensen die zij kenden. Zo ging het uren door.
Heel Nederland en Turkije was dagenlang in de ban van TK-1951, de dagelijkse lijnvlucht tussen Istanbul en Amsterdam.
We hadden best slachtoffer kunnen zijn. De afgelopen jaren zat ik zes keer in de TK-1951.
Die crash kwam dus wel erg dichtbij.
Vandaag ontving ik en allerlei andere mensen binnen het gemeentelijke apparaat de volgende mail:
Geachte dames en heren,
met ingang van 14 november 2008 voert het raadslid T.S.J. (Theo) Cornelissen een andere familienaam, en is deze wegens zijn huwelijk gewijzigd in T.S.J. Coşkun. Graag bijzondere aandacht voor de juiste schrijfwijze van deze naam.
Vriendelijk verzoek voor zover nodig uw adresbestand(en), internetpagina(s), e.d. aan te passen.
In notulen, verslagen van bijeenkomsten e.d. die na 14 november 2008 plaatsvinden dient de naam Coşkun te worden gebruikt en niet meer de naam Cornelissen.
Moties enz die voor 14 november 2008 zijn ingediend blijven gewoon motie-Cornelissen enz heten.
Vandaag heb ik ook de voicemail van mijn telefoon aangepast.
Vandaag heeft ook dit weblog een andere titel gekregen.
Sinds afgelopen vrijdag is mijn leven ‘in naam’ behoorlijk gewijzigd.
En dat allemaal omdat ik 3 jaar geleden verliefd werd op Pınar Coşkun ….
de raad wegontbeten, commissies in thee verspoeld
kostenraming offertes accountantsvragen conceptuitnodiging bodekeuze
nieuws uit kranten, regen met stralen, voorzitter over archief
mangopudding met vruchten in gewürztraminer
door mij voor 5 aanstaanden 2 dochters en 1 stiefnicht
(voorlaatste wijziging april 2010)
Inleiding
Omdat ik vind dat politici transparant moeten zijn. Omdat ik vind dat hun eventuele politieke spelletjes wel doorzichtig moeten zijn. Omdat ik vind dat volksvertegenwoordigers ten alle tijde bereid moeten zijn verantwoording af te leggen. Tenslotte leven we in een mediacratie.
Kortom: als webmaster van dit weblog, als mijn eigen censor, als verantwoordelijk uitgever van dit virtuele dagboek heb ik in augustus 2004 besloten 1 categorie toe te voegen: “Theo Transparant“.
Vorige week was ik met sevgilim in Istanbul. Voor de zesde keer alweer. Nu vanwege de verjaardag van haar moeder die 70 werd. Sevgilim had een fantastisch feest en verrassing voor haar bedacht: met 60 familieleden een boottocht op de Bosporus.
Heel geslaagd, heel leuk. Voor mij een ideale gelegenheid om nieuwe familieleden te ontmoeten en anderen beter te leren kennen.
Natuurlijk zijn we ook naar het strand geweest. Natuurlijk zijn we ook gaan winkelen, zijn we ook uitgegaan.
Nog net de staart van het Istanbul Dans en Theater festival kunnen meemaken.
Voor ons een dansspektakel. Wel zo makkelijk voor mij want daar wordt zo goed als geen Turks in gesproken. De taal van dans is universeel. Ons stuk heette ‘Confrontations’ oftewel Yüzleşme in de tot theater ongebouwde parkeergarage van GarajIstanbul.
Zondag naar de SPelendag. In Walibi. Met Mah-Noor (10) en Newal (8), de dochters van Sabra en Willem. Willem ligt in het ziekenhuis en daarom dacht sevgilim dat het een goed idee was om hun kinderen te tracteren op dit dagje pretpark.
Mijn eigen Flora (26) en Viviane (20) gaan niet meer met vader mee. Met hen en Florence heb ik zo’n beetje alle atrractieparken in West-Europa bezocht, maar Walibi kende ik nog niet. Zij wel, want Lowlands trekt alle tieners van Nederland.
Zondag dus samen met duizenden SP-ers naar Walibi. En passant een wereldrecord simultaan fluiten vanwege de BTW-verhoging van het rooms-roze-christelijke kabinet.
Daarna telkens meer dan een half uur in de rij voor een attractie die nauwelijks een minuutje duurt.
Maar de seconden van het Space Shot tellen dubbel in de adrenaline productie.
Het lachen vergaat je wel zoals je op onderstaande foto kunt zien
Met al dat gedoe rond Wilders en Verdonk vroeg ik me af of er redenen waren om trots te zijn.
Natuurlijk ben ik trots op Flora (TOF), mijn oudste dochter die donderdag aan haar 26e lente begon. “Reeds in twee-en-tachtig was je al prachtig” schreef ik vol trots op mijn verjaardagskaart aan haar.
Natuurlijk ben ik trots op Viviane (TOV), mijn jongste dochter die nu in Gent studeert
De verjaardag van Flora bracht ons samen in Utrecht, waar ik trots op de foto ging
Vrijdag 21 maart, Goede Vrijdag, 15 uur, bezoek samen met mijn jongste zus Vera en sevgilim het graf van pa en ma in Tilburg. Koud en nat was het. Net zo koud en nat als op 21 maart 1990, de dag dat mijn vader overleed. Toen was het een woensdag, toen was het de dag van de gemeenteraadsverkiezingen. Mijn vader overleed vroeg in de ochtend. Hij was eigenlijk al jaren ziek. Longkanker. Af en toe ging het weer een tijdje beter. Hij heeft mijn beide dochters nog gekend, maar Viviane was te jong om een herinnering aan hem te hebben.
Zondag 17 februari ga ik naar het Theater Zuidplein. Om Güldestan oftewel Rosegarden oftewel Rozentuin te zien van Beyhan Murphy. Hier zie je de aankondiging en kun je ook een YouTube filmpje bekijken.
Ik heb Beyhan Murphy beloofd wat reclame voor haar voorstelling te maken. Kenners zeggen dat haar dansgezelschap, het Istanbul Staatsballet, zeer de moeite waard is.
Zelf ken ik Beyhan als de moeder van Hurihan Murphy. Hurihan zit sinds een paar maanden bij ons op kamers en studeert aan de dansacademie van Codarts in Rotterdam. Hurihan is geboren in Londen en getogen in Ankara en Istanboel.
Als vice-voorzitter van de commissie Jeugd Onderwijs & Cultuur van de gemeenteraad van Rotterdam ben ik zeer geïnteresseerd in wat er op Zuid gebeurt, zeer geïnteresseerd in kruisingen van moderne dans en klassiek ballet, zeer geïnteresseerd in crossing overs tussen Oost en West. Istanboel is daar een natuurlijke brug tussen, zowel letterlijk als figuurlijk heb ik dat de afgelopen 2 jaar in 5 bezoeken mogen ervaren. Alleen daarom al wil ik die voorstelling van harte aanbevelen. En natuurlijk ook om de moeder van onze kamerhuurster een plezier te doen.
10 queries. 0,181 seconds. Powered by WordPress
