Weblog
Theo Coşkun

We waren 6 dagen naar Suriname en 10 dagen naar Curaçao. Geweldige vakantie. Zou ik vele dagen op mijn weblog over kunnen schrijven. Honderden foto’s gemaakt. Tientallen mensen gesproken. Dolfijnen in de monding van de Surinamerivier. Dolfijnen langs de zuidkust van Curaçao. Snorkelen en zwemmen in een oneindig groot tropisch aquarium met schildpadden en vliegende vissen. Tropisch regenwoud, watervallen en nog veel meer.
Maar ook de sporen van de slavernij.
De foto hierboven maakte ik bij landhuis De Knip op Curaçao.
Daar startte op 17 augustus 1795 een opstand van de slaven die al snel oversloeg naar alle plantages op het eiland.
Hardhandig en bloedig neergeslagen door de Hollanders.
Het zou nog tot 1 juli 1863 duren voordat de slavernij in Suriname en op de Antillen werd afgeschaft. Elk jaar groots gevierd in Rotterdam tijdens Keti Koti: verbreek de ketenen.
In een van de musea van Curaçao kun je zien hoe de slavenhandelaren in hun boekhouding precies bijhielden wat deze vroege migranten kostten en wat ze opbrachten. Met tekeningen erbij hoe je ze zo voordelig mogelijk kon stapelen in de schepen van de Westkust van Afrika naar Amerika.
Komen we 31 augustus 2009 terug en dan blijkt de discussie nog steeds te gaan over kosten en baten van (gast)arbeiders.

(meer…)

Er staat een verkiezingsbord aan de Noordsingel. Dat is een bord waar politieke partijen affiches op mogen plakken.
Het stond er al vroeg in april en stond er een tijdje maagdelijk bij.
Toen kwam Dennis langs. Hij hing daar zijn eerste prikkelende affiche op.
Vervolgens kwamen er allerlei commerciele plakkers voor muziekoptredens overheen.
Dat mag niet. Op alle borden zijn nu bordjes geplakt dat dit krachtens de APV verboden is.
Sinds kort is het helemaal raak bij dit bord aan de Noordsingel. Mijn bord. Ik heb het geadopteerd.
Er woedt een plakoorlog en die ga ik winnen!

(meer…)

Bracht ik gisteren het heugelijke nieuws dat de lente was begonnen, want de eerste twee bloemen kwamen op in onze geveltuin.
Blijkt vandaag dat de bloemen zijn afgeknipt!
Wat is hier aan de hand?
Zijn de straatterroristen van Wilders uitgerukt na het lezen van mijn weblog?
Of zijn er Gelukzoekers langs gekomen op zoek naar een bloemetje voor Karen Duys?

(meer…)

Vanochtend stralend weer.
Ik zie de eerste bloemen in onze geveltuin ontluiken.
In de media volop crisis, maar de natuur heeft daar gelukkig geen boodschap aan.
Aan de klimaatcrisis natuurlijk wel, maar desondanks is deze lente weer weken later dan vorig jaar en eigenlijk gewoon op tijd.
Op tijd om mijn versleten handschoenen in de vuilnisbak te kunnen gooien.
Op tijd om iedereen weer wat vrolijker op straat te zien flaneren.
Op tijd om alles wat minder grijs, wat minder dik ingepakt, wat vrouwelijker en verlichter naar voren te laten komen.
Crisis? Hoe zo crisis? Voor wie dan en hoe dan?

(meer…)

Vanmiddag was er actie in speeltuin Het Noorden.
3021 handtekeningen werden overhandigd aan Richard Scalzo, de man die de speeltuinvereniging geen € 15.000,= subsidie meer wil geven met ingang van 1 januari 2009. Ik schreef er hier eerder over. De speeltuinvereniging heeft mijn weblogposting integraal afgedrukt in hun blaadje “Paper-Clippings” van juli 2008. Zo zie je maar weer hoe virtuele teksten weer in drukwerk verschijnen….maar dat terzijde.
Scalzo stond met de armen over elkaar en werd door tientallen kinderen aan de ketting gelegd. Toch bleef hij zijn riedeltje over Europese regels en veiligheid herhalen. Opeens moest ik denken aan het onnavolbare woord “minkukel” van Maarten Toonder uit de strip Olie B Bommel. Er bestaat zelfs een webiste van. En als het geen “minkukel” is dan is Scalzo toch zeker een “Non-valeur” zoals voormalig premier van Agt bewindslieden noemde die niet op hun taak berekend zijn.
Want wat kan en moet een overheidsdienaar als Scalzo doen?

(meer…)

Sinds gisteren hebben we een geveltuin. We zoeken nu een geveltuinkabouter die onze plantjes kan bewaken.
Eerst dacht ik dat “geveltuinkabouters” een prachtig scrabble-woord zou zijn, maar ik blijk te lang geen scrabble meer te hebben gespeeld, anders had ik geweten dat het speelvlak slechts 15×15 vakjes telt.
Op aanraden van de hovenier hebben we onze geveltuin versierd met wat kiezelsteentjes zodat het water beter wordt vastgehouden en de katten geen zin hebben om onze geveltuin als kattenbak te gebruiken.
Het woord “geveltuinkiezel” lijkt me wel een perfect scrabblewoord.

(meer…)

Vanavond mocht ik het woord voeren in de Rehobothkerk, hier bij mij om de hoek op de Noordsingel. Krioro Rutu, een samenwerkingsverband van verschillende Surinaamse organisaties had mij gevraagd om iets te zeggen bij hun herdenkingsdienst aan de vooravond van Keti Koti.
Een schitterend kinderkoor, een dominee, het koor Excelsis, een pastoor, een ambassadeur, een soliste, een loco-burgemeester, het EBGZ-koor, een PvdA-raadslid gingen mij voor. Mijn bijdrage was:

(meer…)

Vandaag valt er in alle Rotterdamse brievenbussen een boekje op de mat: “Onbestelbaar” van Isaac Lipschits.
Gisteren was de presentatie in de Burgerzaal van het stadhuis in aanwezigheid van mensen van het Comité Loods 24 waar ik hier eerder over schreef. In aanwezigheid ook van mensen van het Nederlands Auschwitz Comité en de kamp Westerbork. Loods 24 was het eerste station in de reis van dehumanisering, anoniemisering kortom ontmenselijking van duizenden Rotterdamse Joden via Westerbork richting vernietiging in de Duitse concentratiekampen.
Gelukkig was de moeder van Isaac Lipschits zo dapper om hem en zijn broertje te laten onderduiken in de provincie. De familie Lipschits woonde in mijn straat de Agniesestraat. Op nummer 59 vertelde Isaac Lipschits mij gisteren. Hij was er gisteren met zijn zoon langs gegaan en tegenwoordig woont er “een alleraardigste Turkse vrouw”.
Nu heb ik allemaal prettige buren van zeer diverse pluimage. Dat was in de oorlog niet anders.
Dramatisch dat we in dit boekje op pagina 27 moeten lezen:

(meer…)

Het name-dropping gaat door. In oktober schreef ik hier over het ten tonele verschijnen van Laetititia Griffith (VVD) in de Schouwburg.
Twee weken geleden verscheen Elco Brinkman in het Nieuwe Luxor bij de première van de musical Evita.
Dat de nieuwe burgemeester van Rotterdam niet van PvdA-huize zal zijn is inmiddels wel duidelijk. Die partij heeft Amsterdam, Utrecht en Eindhoven en is daarmee met 3 van de 5 grootste steden oververtegenwoordigd. Sterke PvdA-kandidaten wordt aangeraden niet te solliciteren en te wachten tot Amsterdam weer vrij komt. Alleen zwakke PvdA-schapen zullen straks aan ons gemeenteraadsleden worden gepresenteerd. Bij de VVD en het CDA is men juist druk bezig om enkele sterke kanonnen naar voren te schuiven. Elco Brinkman heeft voor het CDA de beste papieren.

(meer…)

Vorige week stuurde PvdA-wethouder Schrijer eindelijk zijn plannen naar minister Vogelaar. Zij wil, als minister van Wonen Wijken en Integratie (WWI), 40 gebieden in Nederland omvormen tot ‘krachtwijken’. Mooi toch?
Begin dit jaar heeft ze een dure busrit langs de steden met probleemwijken gemaakt en voor 1 oktober moest iedereen zijn plannen indienen. Zoals altijd kwam Schrijer weer als laatste en diende haar plannen op 19 oktober in. Maar dan heb je ook wat! Twee dikke boekwerken met prachtige foto’s . Het zou natuurlijk leuk zijn geweest als ook de leden van de gemeenteraad die boeken hadden ontvangen, maar ja, Schrijer is nu eenmaal helemaal niet gefocussed op enig draagvlak bij de gemeenteraad. Hem interesseert alleen de mening van de minister en de woningcorporaties….maar dat terzijde.
Ook terzijde dat de financiele onderbouwing van de plannen die oplopen tot 507 miljoen nog moet gebeuren. Voorlopig had Schrijer al de hoofdprijs van 72 miljoen per jaar van minister Vogelaar binnen en daarmee de stad met de hoogste ministeriele bijdrage.
De titel van zijn plannen: “Rotterdammers vooruit!” is ook geweldig en lijkt als twee druppels water op ons plan dat ik, namens de SP-Rotterdam, precies 3 jaar geleden aan burgemeester Opstelten presenteerde: “Heel Rotterdam Vooruit”.
Over onze plannen hebt U de afgelopen jaren hier vaker en meer kunnen lezen, dus dat hoeven we hier niet te herhalen.
Maar over mijn Agniesebuurt moeten we het wel hebben, want tot mijn schrik wordt die wel genoemd in het rijtje Rotterdamse ‘krachtwijken’ maar komt mijn postcodegebied in de uitwerking niet meer voor!

(meer…)